موانئ

لا زلت اتابع بحثى عن ذلك المارد القابع فى اغوار نفسى...

يهيم بروحى ليال طوال

يبكى احلامى البريئات

يغرس دمعه فى عيونى البائسات

ينشد ايام الازدهار

يصحو ربيعا و ينام آخر

كل يوم يمر عليه يكبر و يكبر و يزداد تمردا....

بكاء و نحيب و انين و حزن لا حدود له

متاع قلبى فى سفره من يوم لآخر

حتى الآن ...

لم يصل الى الارض الوطن

كل ما يرسو عليه شواطئ( ترانزيت)...

اعشق فى البحر امواجه

و اعشق فى الموج اضطرابه

و اعشق فى الاضطراب حياته

و اعشق فى الحياه منتهاها..

واعشقك انت فى النهايه......

اتعلمون من اخاطبه؟

اتعلمون من اصارعه؟

اتعلمون من اقمعه؟

اتعلمون من اعشقه؟

انه قلبى ......

لازلت امارس ابحارى

بفصول العام الاربع

بقارات العالم الخمس

لأعيد اكتشاف

هذه القاره المجهوله....

ماء المطر

يغسل ماء البحر

الراسب فى ذاكرتى

يحيى الزهر

اليابس فى مزهريتى

رعد السماء ينادى

يوقظ ذكريات الماضى

احاول عبثا ان افهم

اكان سعيدا أم حزينا

اكان حرا أم اسيرا

لا ادرى ما سر العشق !

للمطر الابيض صيفا

للبرق الازرق ليلا

للغيم الساكن فوقى

للحلم العابر طيفى

للفجر الغائب عنى!

ستكون حرا حقا

اذا غردت يوما

خارج سرب الاحزان

ستكون طليقا فعلا

اذا عزفت لحنا

دون قيود الاوزان